การปกครองและการกำหนดนโยบายที่แตกแยก ภาคส่วนต่างๆ ของเศรษฐกิจชีวภาพมีความหลากหลายและไม่มีรูปร่าง ชัดเจนมีผู้มีส่วนเกี่ยวข้องมากมายทั้งในระดับสถาบันและสังคม โดยไม่มีผู้มีส่วนร่วมรายใดรายหนึ่งที่มีอำนาจในการชี้นำการเปลี่ยนแปลงเพียงลำพัง
การปกครองและการกำหนดนโยบายที่แตกแยก
สิ่งนี้นำไปสู่ความท้าทายในการออกแบบและกำหนดนโยบายที่มีประสิทธิผล ในขณะที่กลยุทธ์ด้านเศรษฐกิจชีวภาพกำลังเกิดขึ้น แต่ปัจจุบันการประสานและประสานงานนโยบายระหว่างประเทศยังจำกัดอยู่41โดยทั่วไปแล้ว ขาดมาตรการนโยบายสาธารณะที่สอดคล้องกัน เช่น แผนการลงทุนที่ชัดเจน หน่วยงานที่ดำเนินการประสานงานกันและการติดตาม
ในระดับประเทศ
ภายในรัฐบาลของแต่ละประเทศ บางครั้งแม้แต่กระทรวงต่างๆ ก็ยังมีเป้าหมายที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับ ภารกิจของตน การบูรณาการเป้าหมายทางสังคมที่กว้างขึ้นอย่างชัดเจนและเน้นผลลัพธ์เข้ากับกลยุทธ์ด้านเศรษฐกิจชีวภาพและในทางกลับกันนั้นยังคงจำกัดอยู่หรืออยู่ในขั้นเริ่มต้นเท่านั้น กลยุทธ์ต่างๆ มักได้รับการพัฒนาโดยแยกจากกัน โดยแต่ละกลยุทธ์อยู่ภายใต้สาขาของรัฐบาลที่แตกต่างกันและมีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น การอภิปรายด้านเศรษฐกิจชีวภาพที่เกิดขึ้นในบราซิลในปัจจุบันมีกระทรวงต่างๆ เป็นผู้นำการอภิปรายจากมุมมองที่แตกต่างกัน โดยเน้นที่ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันซึ่งมีผลกระทบต่อภาคอุตสาหกรรม ที่แตกต่างกัน
ในระดับนานาชาติ
กรอบการทำงานระดับโลกที่เป็นหนึ่งเดียวสำหรับการควบคุมเศรษฐกิจชีวภาพยังขาดอยู่ ซึ่งขัดขวางการตัดสินใจอย่างมีประสิทธิผลเกี่ยวกับผลกระทบระดับนานาชาติของการเปลี่ยนผ่านจากเศรษฐกิจที่ใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลไปเป็นเศรษฐกิจที่ใช้ทรัพยากรชีวภาพ ปัจจุบัน กฎระเบียบส่วนใหญ่มีความเฉพาะเจาะจงในแต่ละประเทศและสอดคล้องกับเส้นทางและกลยุทธ์การพัฒนาของประเทศแต่ละแห่ง ซึ่งทำให้มีการจัดเตรียมสถาบันที่ทับซ้อนกันมากมายสำหรับการกำกับดูแลเศรษฐกิจชีวภาพระดับโลก ประกอบกับการขาดกฎหมายและข้อบังคับระหว่างประเทศที่มีผลผูกพัน และไม่มีกลไกสำหรับทั้งการจัดหาเงินทุนและการถ่ายโอน ความสามารถ
เสนอโดย : ufabet
** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** **
